Ömür Boyu Benimsin Bölüm 4 Yazan Jennifer Royce |
(1/1) |
irem_ceren: BÖLÜM 4 Alyssa ne olduğunu farkedemeden kendini duvar ve adam arasında sıkışmış buldu.Genç adam dudaklarına kapandığında veonu öfkeyle hırpalarken bedeni korkuyla dondu. Nefes alamıyor, kıpırdayamıyordu.Kalbi hızla atarken bir süre sonra ritmini kaybetti. Genç adam bir an durduktan sonra, daha yumşak ve şehvetle öptüğünde, içinde bir şeylerin yolunu şaşırdığını kalbini sıkıştırdığını duyumsadı. Dizleri titrerken bayılacağını düşündü. Elleriyle bir şeylere tutunma ihtiyacı hissetti. Birden hala cebindeki hançerin sapının avucunda olduğunu ve var gücüyle sıkmakta olduğunu farkedince kendine geldi. Kahretsin neler yapıyordu? O böyle bir kız değildi.Zayıf, hiç değildi. Hayatta kalabilmek için nelere katlanmıştı. Bir züppe serserinin zorbalığına mı boyun eğecekti. Adam kendini kaybetmiş gibi öperken bir az daha gecikirse onu durduramayacağını ve yakışıklı züppenin onu yatağa atacağını ve durmayacağını anladı. Harekete geçmeliydi.Cebinden hançeri çıkardı . Adamı itmeye çalıştı,ama bu bir duvarı itmeye çalışmak gibiydi. Adam onu duvara biraz daha bastırınca hançeri kaldırdı ve adamın koluna doğru savurdu. Alex kolunda duyduğu yakıcı acıyla irkildi ve istemdışı kendini geri attı. Ne olduğunu anlamadan genç kızın yüzüne baktı. Alyssa öfkeden bembeyaz bir suratla karşısında duruyordu ve elinde ucundan kan damlayan bir hançer vardı. Aman tanrım! bu vahşi kedi onu bıçaklamıştı. Bıçağından damlayan kendi kanıydı.Şaşkınlıkla başını salladı. Olanlara inanamıyordu. -Size sonuçlarından memnun kalmayacağınızı söylemiştim bayım.Sizi uyarmıştım. Beni dinlemek lütfunda bulunmadınız. Şimdi şu yatağa oturursanız, kolunuza bastırmak için bir bez arayabilirim.Daha sonra kasabanın doktoruna haber vereyim ki ,gelip yaranıza dikiş atsın. Alex önce onun ne dediğini anlamadı, anladığında ise yüzünde keyifli bir sırıtışla başını saladı ve sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Tanrım bu kız inanılmazdı. Yarasına bez basmak mı, doktor çağırmak mı? Düşündükçe daha çok gülüyordu. Sanki yaralayan o değilmiş gibi, soğukkanlılıkla ona direktifler veriyordu. Bu başına gelenler imkansızdı. Brendan duysa gülme krizlerine girerdi. Bu tür olaylar hep Brendan’ın başına gelirdi. Kendisi böyle şeyler yaşamazdı.Temkinliydi. Ama bak ne olmuştu.Küçücük bir kız tarafından bıçaklanmıştı. O küçük kız ki, karşısına geçmiş sanki deli birine bakar gibi kendisine bakıyordu.Gülerken yatağa yığıldı. Alyssa genç adamın aklını kaçırdığına yada şok geçirdiğine inanıyordu. Çünkü bıçaklanan hiçbir insan böyle kahkaha krizine girmezdi. Herhalde şoka girmişti.Gerçi şoka girenler gülmezlerdi. Gülmezlerdi değil mi? Belki genç adamın geçirdiği farklı bir şoktu.Olamaz mı yani? Yoksa hangi normal insan bıçaklandıktan sonra böyle gülerdi. Sonra hala dikilip kaldığını farkedince, koşturup bulduğu temiz bir bez parçasını genç adamın koluna sardı ve bastırdı. Adamı orada bırakarak telaşla alt kata koştu. -Sam Sam! Neredesin? diye bağırarak hanın içinde Sam’i aramaya başladı. Kapıda hanın yaşlı seyisi Jack’la karşılaştı. -Jack hemen gidip Doktor Black’i bul. Ona acil olduğunu ve bir yaralımız olduğunu söyle. -Ah sevgili kızım! ben doktoru buluncaya kadar, yaralı kimse, kan kaybından ölür.Bu yaşlı bacaklar o kadar hıza dayanamaz -Of Jack! Bob nerede? Onu gönderelim bari. - Ne bileyim, en son samanlıkta kestirirken gördüm. -Birgün Sam bu çocuğu ya kovacak ya da öldürecek. Lütfen git onu bul ve doktora gönder, acele etsin. -Tamam tamam bunu büyük bir zevkle yaparım.O tembeli uykusundan uyandırmak her zaman eğlencelidir. Ahırlara doğru yönelen Jack kaplumbağa hızında yürürken, Alyssa onlar doktoru buluncaya kadar, yukarıdaki genç adamın kan kaybından öleceğini düşünüyordu. İçeri girerken Sam’le karşılaştı. -Ne oldu Alyssa kralın borazanı gibi herkesi ayağa kaldırdın.Sorun ne? Alyssa gözlerini kaçırırken bir yandanda dudaklarını ısırıyor, Sam’e müşterilerinden birini yaraladığını nasıl söyleyeceğini düşünüyordu. Sam duyunca aklını kaçıracak,çok öfkelenecek, bu kez kesinlikle Alyssa’yı kovacaktı. Ama söylemek zorundaydı. -Şey Sam bak benim bir suçum yok.Adam geldi ,kapıda kilitliydi. Üstüme çullanınca oldu.Ben sonu hiç iyi olmayacak demiştim. Onu uyardım yemin ederim,ama beni dinlemedi. -Ne anlattığını anlamıyorum Alyssa. Ne oldu? Hangi adam?Kimi uyardın?Tanrı aşkına doğru dürüst anlat be kızım. -Yukarıdaki adam.Ben odayı temizliyordum içeriye girdi. Beni suçladı, onu öldürmek istediğimi söyledi.Ama ben onunla hiç karşılaşmadım ki.Öldürmek isteseydim tanımaz mıyım Sam? Ama sonunda gerçekten onu yaraladım. Sam kriz geçirmek üzereymiş gibi morardı ve rahatlayabilmek için derin derin nefesler almaya çalıştı. -Bu defa kim Alyssa? -Müşterilerden biri galiba. -Neeeee? Aman tanrım nerede? -Büyük odada, hani şu bana temizle dediğin odalardan birinde. -Tanrım, kızım bir gün seni beni de öldüreceksin. -Hayır hayır Sam .Lütfen böyle söyleme gerçekten çok üzgünüm.Beni zorladı. -Gidip şu zamparayı bulalım.Neresinden bıçakladım demiştin. -Kolundan ama çok derin değil.Doktor Black üç dikişle kurtarır. -İyi fazla değilmiş.Yalnız Doktor Black o yaşlı gözlerle yarayı dikerse, zavallının ömür boyu taşıyacağı yamuk bir bıçak yarası olacak. Aslında o izlerden kasabanın neredeyse yarısı taşıyor öyle değil mi Alyssa? Alyssa utanç ve öfkeyle kızardı. -Sen de biliyorsun ki hiç biri benim suçum değil.Hepsini uyardım.Bana yaklaşmamalarını söyledim .Ama beni dinlemediler ki.Aslında bana inanmadılar. Bıçak kullanamayacağımı sandılar. Oysa o bıçak derslerini eski bir kasap olan senden aldığımı bilselerdi … -Aman kızım sus, bir duyan olursa… -Tamam Sam kimseye söylemedim ve söylememde. Sen olmasaydın, kendimi savunmayı öğretmesydin ben.. Alyssa’nın dudakları titredi ,sesi boğuklaştı. Sam büyük odanın kapısı önünde duraklarken Alyssa’ya doğru döndü. -Ben bir şey yapmadım Alyssa, ayakta durmayı sen başardın . Bu kadar güçlü bir kız olmasaydın, sana ne öğretirsem öğreteyim başaramazdın. Şimdi sulu gözlülüğü bırak ta şu yaralıya bir bakalım. -Yalnız Sam adam sanki kaçık gibi. -Nasıl yani? -Yaralandıktan sonra gülmeye başladı hem de kahkahalarla. -Zaten akıllısı bizi bulmaz. Kapıyı açıp giren Sam, yatakta uzanmış, gülümseyerek kapıya bakan Dükü görünce, donmuş gibi kalakaldı.Beti benzi attı. Arkasından gelen Alyssa son anda Sam’e çarpmadan durdu. Sam’in kulağına eğilerek: -Ben sana dedim bu adam kaçık diye, bak hala gülümsüyor. Sam’den ses çıkmayınca omzuna dokundu: -Sam görüyorsun değil mi, acı çeker gibi bir hali yok, sence şoka mı girmiştir? Sam güçlükle yutkunarak fısıldadı: -Alyssa sen ne yaptın kızım? -Adamı bıçakladığımı söylemiştim ya Sam. -Başımız belada, hem de çok büyük belada, bir an önce dua etmeye başlasan iyi olur Alyssa. -Ne ,neden? -Bıçakladığın bu genç adam var ya.. -Biliyorum Sam onu ben bıçakladım. -İşte bu adam Lancester Dükü. -Aman tanrım.Gerçekten mi? -Evet gerçekten .Bu kez yanlış yere bıçak salladın kızım, bunun sonu nereye -Bunun için kahkahalarla gülüyormuş alçak herif.Ben de aklını kaçırdığını zannediyordum. Meğer benim sonumu zindanda gördüğü için katıla katıla gülüyormuş domuz. Onların kendi aralarında fısıldayarak konuşmalarını izleyen Alex: -Hımm… alçak herif ve domuz. Hemde saygıdeğer, asil bir düke.Ağır ithamlar,artı bıçakla cinayete teşebbüs. Mahkemede kendini nasıl savunacaksın küçük cadı. Tabi… biraz gözyaşı dökmelisin.Kendini ezilmiş alt sınıftan da gösterebilirsin. Ama en iyi durumda, krallığın bir asilzadesine saldırıdan yirmi beş yıl yatarsın. Bence gidip eşyalarını hazırla.Senin için uzun bir yolculuk olacak. Alex bütün bunları söylerken Sam telaşla araya girdi: -Ekselansları lütfen, o daha bir çocuk, onun adına size yalvarıyorum Lütfen bağışlayın .Yalnız başına zavallı bir kız. Sam onu savunurken Alex bir kaşını kaldırmış alayla Alyssa ‘ya bakıyordu. Alyssa ise gözlerini dikmiş düke bakıyor, bir taraftanda dişlerini sıkmış dilini tutmaya çalışıyordu.İşte şimdi boka batmıştı. Bu işin içinden nasıl çıkacaktı. |
Navigasyon |
Mesajlar |